در حال بارگذاری
سایز فونت: 1 2 3      
صفحه اول  >> نشریه >> شماره 1598 - تاریخ 1399/8/27 >> حدیث روز
روزنامه گویه - «آزار دیگران، مانع رستگاری»
«آزار دیگران، مانع رستگاری»
عن الإمامُ الصّادقُ (عليه السلام): «فازَ و اللّهِ الأبرارُ، أ تدري مَن هُم؟ هُمُ الّذينَ لا يُؤذُونَ الذَّرَّ».1 از امام


محمد رضا متقی
عن الإمامُ الصّادقُ (عليه السلام): «فازَ و اللّهِ الأبرارُ، أ تدري مَن هُم؟ هُمُ الّذينَ لا يُؤذُونَ الذَّرَّ».1 از امام صادق (عليه السلام)نقل شده که فرمودند: به‌خدا سوگند كه نيكان رستگارند. آيا مى‌دانيد آن‌ها چه كسانى هستند؟ كسانى كه آزارشان به‌مورچه‌اى نمى‌رسد».1
اسلام براى اين‌كه زندگى انسان‌ها همراه با صفا و صميميت و همكارى باشد و در اثر آن وحدت و يكپارچگى در جامعه پديد آيد، روابط و حقوق هر مسلمان در ارتباط با مسلمان ديگر را بر اساس مسالمت، رفق، مدارا و عدم مزاحمت برای یکدیگر قرار داده است. اين اصل علاوه بر این‌که مورد تأييد دين اسلام و سایر اديان آسمانى است، مورد قبول همۀ عقلا و مصلحين جهان از هر فرقه و طايفه‏اى نیز می‌باشد؛ زيرا اگر بنا باشد مردم مانند حيوانات وحشى، بدون قانون و جنگل‏وار زندگى كنند و هيچ حقوق و قانون و آدابى را مراعات نكنند، شيرازۀ زندگی اجتماعی به‌طور قطع از هم مى‏ پاشد.
ازاين‏رو اسلام آزار رساندن به‌ديگران را مانع رستگاری، امرى حرام و موجب وزر و وبال و در نتیجه مؤاخذه و عقاب مى‏داند. چنان‌كه وقتى گروهى در مدينه بر ضد اشخاص با ايمان شايعه‏پراكنى كردند و موجب آزار آنان شدند و نسبت‏هاى ناروا به‌ايشان دادند، مورد نکوهش قرآن كريم قرار گرفته و خداوند در سورۀ احزاب، آیۀ 58 دربارۀ آنان فرمود: «كسانى كه مردان و زنان مؤمن را در رابطه با آن‌چه انجام نداده‏اند، برنجانند [بدون اين‌كه كارى سزاوار ايذاء مرتكب شده‏ باشند]، پس اينان بهتان و گناه آشکاری را به‌گردن گرفته‌اند».
آزار و اذیت رساندن به دیگران به اندازه‌ای قبیح و زشت است که طبق روایات یکی از بدترین و زشت‌ترین اعمال معرفی شده، تا جایی که هم‌سنگ گناه بزرگ شرک قرار داده شده است؛ چرا که آزار و اذیت دیگران، برهم زنندۀ تعادل در زندگی فردی و اجتماعی است. پیامبر اکرم (صلی الله علیه و آله) در این‌باره می‌فرمایند: «دو خصلت ناپسند است كه بدتر از آن‌ها نيست؛ شرک به‌خدا و آزار بندگان خدا».2
برهمین اساس نقل شده هرگاه پیامبر رحمت (صلی الله علیه و آله) شبانه براى قرائت برمى‏خاستند، آيات قرآن را بسيار آهسته تلاوت مى‏كردند. از ایشان پرسيدند: اى رسول خدا! چرا قرآن را با صدای بلند تلاوت نمى‌كنید؟ می‌فرمود: «خوش ندارم دوستانم و خانواده‏ام را بيازارم».3
در آخر اشاره‌ای به‌آزار مؤمنان می‌شود. ايذاء مؤمنان به‌اندازه‌ای مذموم است كه در برخی روايات اسلامى، اين عمل زشت و ناپسند به‌منزلۀ آزار رسول خدا و آزار خداوند و در کتب آسمانی مورد لعن قرار گرفته است. رسول اكرم (صلی الله علیه و آله) فرمودند: «هركس مؤمنى را بيازارد، مرا آزرده و هركس مرا بيازارد، خدا را آزرده و هركس خدا را بيازارد، در تورات، انجيل، زبور و قرآن، ملعون (مورد لعن قرار گرفته) است‏».4
1. قمى، على بن ابراهيم‏، تفسير القمي‏، محقق / مصحح: موسوى جزائرى، طيّب، ج 2، ص 146،‏ ناشر: دار الكتاب‏، چاپ سوم، قم، 1404 ق.‏
2. ابن شعبه حرانى، حسن بن على‏، تحف العقول‏، محقق / مصحح: غفارى، على اكبر، ص 35، ناشر: جامعه مدرسين‏، چاپ دوم، قم، 1404 ق / 1363 ش.
3. متقي هندي، علي بن حسام الدين، كنز العمال في سنن الأقوال و الأفعال، ج 2، ص 19، تحقیق: حياني، بكري و السقا، صفوة، ناشر: مؤسسة الرسالة، چاپ پنجم، بیروت، 1401 ق / 1981 م.
4. فتال نيشابورى، محمد بن احمد، روضة الواعظين و بصيرة المتعظين، ج 2، ص 293، انتشارات رضى‏، چاپ اول، ايران، قم، 1375 ش.
 

نویسنده: ---
تاریخ: 1399/8/28
موضوع: حدیث روز

نظرات
نام
پست الکترونیکی
وب سایتhttp://
متن
کد امنیتیکد
تکرار کد امنیتی حساس به حروف کوچک و بزرگ

منوی نشریه
شماره های پیشین
تاریخ: 1399/9/11
تاریخ: 1399/9/10
تاریخ: 1399/9/9
بایگانی
منو
جستجو
جستجو
آگهی
کنتور
امروز:
   بازدید: 3,220
   صفحات مرور شده: 3,223
روز گذشته:
   بازدید: 31,800
   صفحات مرور شده: 31,891
جمع کل:
   بازدید: 16,808,076
   صفحات مرور شده: 19,334,834

طراحی و راه اندازی وب سایت: رسانه پرداز